Irena Huml    
Początek drogi artystycznej Adriany Błaszczyk, absolwentki łódzkiej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych z 1990 roku zapowiada się obiecująco.
    W ciągu minionych trzech lat od dyplomu odbyła ona ważne dla każdego młodego adepta sztuki dłuższe podróże zagraniczne i to zarówno w Europie jak poza nią. Jest to jeden z najlepszych sposobów obserwacji, weryfikowania nabytej w czasie studiów wiedzy teoretycznej i praktycznej, zdobywania doświadczeń, które pozwolą na skrystalizowanie własnej postawy.
    Sytuacja Adriany jest przy tym nieco odmienna, niż innych startujących w dorosłe życie młodych artystów. "Obciążona" bowiem rodzinną tradycją po matce od dawna działającej w dziedzinie sztuki włókna, z jednej strony twórczość plastyczna ma dla niej mniej tajemnic, gdyż wzrastała w jej atmosferze, z drugiej jednak strony znalezienie własnego języka staje się trudniejsze, tym bardziej, że dotyczy tego samego obszaru sztuki.
    Wydaje się jednak, że pierwszy krok w kierunku samodzielności już został wykonany. Za taki można uznać cykle "włóknistych obrazów", dla których młoda autorka znalazła interesujące formy plastyczne i technologiczne. Jeden z nich stanowią kompozycje typu pikturalnego lecz wykonane zostały z materii tkanej, poddanej zabiegom malarskim, a zwłaszcza technologicznym, pozwalającym uzyskać bogatą fakturę, a właściwie reliefową powierzchnię. Drugim rodzajem "włóknistych obrazów" są tkaniny ręcznie malowane z nadrukiem linearnego wzoru zbliżonego do struktury dzianiny. Robią one wrażenie dwuwarstwowości, kompozycji złożonej z malarsko potraktowanego podłoża i nałożonej na nie przejrzystej warstwy materii dzianej także mającej własną barwę, stanowiącą ważny komponent całości. Dało to możliwości wydobycia różnych efektów plastycznych.
    Życzyć więc trzeba Adrianie by nieustawała w poszukiwaniach i by każda kolejna wystawa prezentowała nowe ciekawe prace.

Irena Huml
Instytut Sztuki Polskiej Akademii Nauk w Warszawie, Wstęp do katalogu, Listopad 1993

 <   wstecz